Merhaba,
Kendimi inşa etme yolunda birinci tuğlayı koydum. Öncesinde geçmişteki beni yıkmam gerekiyordu. Geçmiş duygularımı, algılarımı, önyargılarımı, bakış açımı... Şu an hepsini yıktığıma göre inşaya sıfırdan başlayabilirim.
Daha önce sık sık beni bunaltan hisler, kendini küçük görme, sürekli eleştirme isteği, hatta bazen kendinden nefret etmeye kadar giden kendine gıcık olma hissi. Belki sen de arada bu duyguları yaşıyorsundur. Ne kadar çekilmez duygular olduklarını yaşayan bilir. Aynaya bakmak, kendini görmek ya da kendine dokunmak bile istemezsin. Yanlışlıkla elin yüzüne gitse 'şu yüze bak, nasıl da sarkmış..' filan dersin.
İlk tuğladan söz edeyim biraz. Bugün uyandım ve aynaya baktım. Vücudumda ve yüzümde beğenmediğim noktalara bakıp onlara sevgimi yolladım. Yüzüm şişmiş gibiydi. Vücudum da şekilsiz gibi geldi. Merak etme dedim. Artık senin için yaşayacağım. Kendimin en en iyi versiyonu olana kadar da bu mentalitede kalacağım.
Kahvaltım yeşil smoothie olacak bugün. Tırnak bakımımı yapıp ojelerimi süreceğim. Güzel bir makyaj yapıp okula gideceğim. Ve bundan böyle devamı gelecek.
Kendine iyi davranman dileğiyle...
Yorumlar
Yorum Gönder