Selam,
Bu videoyu aç ve okumaya başla.
Nasılsın? Hayatını bir ağaca benzetecek olursan bu nasıl bir ağaç olur? Kuru dalları olan cılız bir ağaç mı yoksa gür yaprakları olan heybetli bir ağaç mı?
Verimli topraklarda yetişmiş ve iyi bakılmış bir ağaç nasıl ki dallanıp budaklanır, kendine hayran bırakır, aynen öyle bakacaksın kendi hayatına.
Toprak dediğin çevrendir, ailendir, annendir, babandır. O toprak çok verimli olmuyor çoğu zaman. Hele ki bizim memlekette büyüdüğün yer, çorak bir topraktır. Anneler genellikle bilgisiz, babalar ise ilgisizdir. Çocuklar sevgisiz büyür. Sevgisiz büyüyen o çocukta derin boşluklar oluşur. Hayatı boyunca o boşlukları dolduracak birilerini arar. Birkaç dalı kurur böylece o ağacın.
Benim çocukluğum genel anlamda güzel geçti. Ama çoğu çocuk gibi sevgiye, ilgiye açtım. Etrafımda gördüğüm çocuklara imrenir, keşke benim de şöyle bir oyuncağım olsa diye geçirirdim içimden. Sevgiyi ne zaman hissederdim? Dört çocuk bir anne aynı sofrada oturup yemek yerken, bir de babam yurtdışından her gelişinde yanına oturttuğunda. Geri kalan zamanlarda kardeşler, arkadaşlarla vakit geçirip bazen televizyon izlerdik. Bazen de değişik oyunlar oynardık.
Yaşam ağacımı yeterince sulamadım çocukluğumda. Yeteri kadar iyi bakamadım. Hayatımı şekillendirecek yılların o yıllar olduğunu bilmeden kör sağır yaşadım o yılları. Ama düşününce zaten çocukken bunların farkında olmazsın ki diyorum.
Anne ve babam da çocukken aynı şeyleri yaşadı. Onları da aynı kendileri gibi birer anne ve baba büyüttü. Onlar da gördüklerini uyguladılar. O zamanlar kimse kafa yormazdı bu şeylere. Oysa ki yaşam ağacını şekillendirmek için ağaç küçükken şefkat, sevgi ve ilgi göstermek gerekir.
Sen sen ol, çocuğun varsa ya da ilerde çocuğun olursa bunları aklından çıkarma. Gelelim senin çocukluğuna. Belki çok kötü bir çocukluk geçirdin, hiçbir şekilde sevgi ve ilgi görmedin. Anne ve babanın beş yaşındaki hallerini gözlerinin önüne getirsene. Onların çaresiz, sevgisiz ve şefkatsiz hallerini düşün ve anla onları. Onları yargılama. Bildikleri buydu. En iyi bildiklerini uyguladılar. Bildiklerinin, öğrendiklerinin en iyisi buydu.
Çocukluk travman varsa da o travma anına dönüp kendi kendinin annesi ve babası olmalı, kendine şefkat göndermelisin. Sonra da eğer o dal kırık bir şekilde hayatına yapışık duruyorsa o dalı çekip koparmalı ve o daldan kurtulmalısın. Yoksa o yükle yaşar gidersin.
Yaşam ağacını yeniden yeşertmen dileğiyle...
Call.forlife
Yorumlar
Yorum Gönder